5 min czytania

dokumentacja kliniczna · opis lekarski · podsumowanie rozmowy · ustrukturyzowane notatki · wpis ambulatoryjny · Medardix

Pięć zadań w dokumentacji klinicznej, które nie muszą już zostać przy lekarzu

Po badaniu zostaje lekarzowi jeszcze jedna praca. Rozmowa, która właśnie się odbyła, ma stać się wpisem, notatkami i opisem.

To nie jest jedno zadanie. Jest ich więcej i w gabinecie powtarzają się przy każdym pacjencie. Podsumowanie rozmowy. Tworzenie dokumentacji klinicznej. Organizacja notatek. Strukturyzacja danych. Przygotowanie opisu lekarskiego.

Długo każde z nich powstawało osobno. Dziś mogą wychodzić z jednego kontekstu klinicznego, który powstał podczas konsultacji. Lekarz czyta projekt. Nie pisze go od pierwszego zdania.

Podsumowanie rozmowy z pacjentem

Konsultacja jest mówiona. Pacjent opisuje dolegliwości, lekarz pyta o objawy, leki i przebieg choroby. W ciągu kilku minut pada wiele zdań, które nie wszystkie tak samo należą do dokumentacji.

Podsumowanie rozmowy jest pierwszym krokiem. Z rozmowy zostaje to, co jest istotne dla dalszego wpisu: powód wizyty, wywiad, wynik badania i uzgodniony plan.

Bez tego kroku dokumentacja kliniczna pisana jest z pamięci, często dopiero po wyjściu pacjenta. Z nim lekarz ma podstawę, do której może wrócić jeszcze tego dnia.

Tworzenie dokumentacji klinicznej

Dokumentacja medyczna nie jest zapisem rozmowy słowo w słowo. Ma mieć porządek, który gabinet zna: co podał pacjent, co ustalił lekarz i co z tego wynika.

Tworzenie dokumentacji klinicznej idzie więc za podsumowaniem. Z tego samego spotkania powstaje uporządkowany wpis, na przykład notatka SOAP albo wpis ambulatoryjny. Tekst zostaje projektem, dopóki lekarz go nie przeczyta i nie poprawi.

Kontrola zostaje przy lekarzu. Dokumentacja, która wyjdzie bez niej, nie jest gotowa.

Organizacja notatek z badania

W ciągu dnia przybywa pacjentów i notatek. Część zostaje w głowie, część na papierze, część w systemie. Porządkowanie notatek to praca, którą łatwo odsunąć na koniec przyjęć.

Gdy notatki są związane z konkretnym badaniem, da się je znaleźć według pacjenta i według wizyty. Lekarz nie szuka zdania z rana w innym pliku niż sam wpis.

Dobrze ułożona notatka przydaje się też później. Przy kontroli po kilku tygodniach widać, co powiedziano i co postanowiono poprzednio.

Strukturyzacja danych klinicznych

Rozmowa jest ciągiem tekstu. Dalsza praca potrzebuje danych na swoim miejscu: leki osobno, alergie osobno, wyniki osobno, plan osobno.

Strukturyzacja danych to właśnie ten podział. Nie zmienia treści. Zmienia tylko to, czy da się do niej dojść bez ponownego czytania całej rozmowy.

Ze ustrukturyzowanych danych łatwiej przygotować kolejny dokument. Danych z badania nie trzeba wypisywać od nowa.

Przygotowanie opisu lekarskiego

Wpis ambulatoryjny często nie jest ostatnim wynikiem. Z tego samego badania potrzebny bywa opis lekarski, skierowanie, wniosek o kolejne badanie albo list do specjalisty.

Przygotowanie opisu tradycyjnie zaczyna się od pustej strony. Lekarz wraca do rozmowy i składa tekst na nowo. Gdy opis wychodzi z już przygotowanego kontekstu klinicznego, to ten sam przypadek w innej formie.

Projekt opisu lekarz sprawdza i zatwierdza. Zanim to nastąpi, opis nie wyszedł.

Jedno badanie, pięć zadań, które z niego wynikają

Tych pięć zadań to nie pięć osobnych administracji. To ciąg dalszy jednej rozmowy z pacjentem.

W Medardixie powstają z kontekstu klinicznego utworzonego podczas konsultacji. Podsumowanie, dokumentacja kliniczna, notatki, ustrukturyzowane dane i opis lekarski zostają projektem. Lekarz je czyta, poprawia i dopiero potem zatwierdza.

Rozmowę prowadzi on. Decyzja o leczeniu jest jego. Zmienia się tylko to, że tej samej informacji nie trzeba zapisywać pięć razy.

Chcesz zobaczyć Medardix w akcji?

Umów niezobowiązującą prezentację i zobacz, jak Medardix może codziennie oszczędzać Twój czas.